آیا این ماجرا رو به یاد دارید گه کفشهای سفید، حجیم و زیرهدار پدرتان که برای پیادهروی طولانی و راحت بودند، اما هرگز نمیتوانستند شیک باشند؟ اینها همان هیولاهای چندلایه و زمخت بودند که تا چند سال پیش، مایه خجالت ما در کنار کفشهای مینیمال و ظریف محسوب میشدند.
اما جهان مد ناگهان چرخید. امروزه، همان مدلها با قیمتهای نجومی در بوتیکهای لوکس به فروش میرسند. چگونه کفشهایی که زمانی مترادف با عدم جذابیت بودند، تبدیل به نماد شیکپوشی شدند؟ این یک ترند ساده نیست، بلکه یک ماجرای فرهنگی و اجتماعی است که ریشه در نوستالژی، طنز و نبوغ صنعت لوکس دارد.
در این مقاله از G-SPORT، به قلب این ماجرا نفوذ میکنیم تا بفهمیم که چرا و چگونه “Dad Shoes” (کفشهای پدری) به یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین روندهای کفش در تاریخ معاصر تبدیل شدند.
ریشههای ماجرا: تولد کفشهای کاربردی دهه ۹۰
برای درک احیای Dad Shoes، باید به دهه ۹۰ میلادی بازگردیم. در آن زمان، زیباییشناسی کفش تابعی از عملکرد بود:
۱. تولد کاربردی بودن
- این کفشها در ابتدا نه برای مد، بلکه برای سلامت و راحتی طراحی شدند. برندهایی مانند نیوبالانس، نایک و آدیداس مدلهایی با زیرههای پهن و حجیم و رویههای چندلایه تولید کردند. هدف از این طراحی، جذب حداکثری ضربه، پشتیبانی از قوس پا و تضمین راحتی در پیادهروی طولانیمدت بود. زیرههای ضخیم، شاهکار مهندسی ارتوپدی آن دوران بودند.
۲. مخاطب اصلی و مرگ موقت
- مخاطب اصلی این کفشها، ورزشکاران نیستند، بلکه افراد میانسالی بودند که راحتی، دوام و حمایت از زانو و کمر را بر هرگونه زیباییشناسی بصری ترجیح میدادند. با ورود به دهه ۲۰۰۰ و سلطه کفشهای ورزشی ظریف و مینیمال، این کفشها از صحنه مد خارج شدند و لقب تحقیرآمیز “Dad Shoes” را به دلیل عدم جذابیتشان دریافت کردند.
نقطه عطف: احیای ناگهانی و غیرمنتظره ماجرا
نقطه عطف این ماجرا با ظهور ترند Anti-Fashion (مد ضد استایل) همزمان شد. مد ضد استایل به دنبال برهم زدن قوانین و شوخی با مفهوم “زیبایی” است.
۱. نقش بالنسیاگا و دمنا گواسالیا
- در سال ۲۰۱۷، این ماجرا به اوج خود رسید. برند Balenciaga تحت مدیریت دمنا گواسالیا، مدل Triple S را عرضه کرد. این کفش، عمداً با ترکیبی از چندین زیره و رویههای درهم ریخته طراحی شده بود تا ظاهر یک کفش قدیمی، حجیم و حتی کمی کثیف را داشته باشد.
این مدل که با قیمتی نجومی عرضه شد، پیام قدرتمندی را به جهان فرستاد: لوکس بودن، دیگر در ظرافت نیست، بلکه در جسارت و زیر سؤال بردن استانداردهاست. این اقدام جسورانه، مسیر را برای برندهای دیگر باز کرد.
۲. تئوری نوستالژی دهه ۹۰
همزمان با ورود کفشهای حجیم به رانویها، نسل جوانتر به دنبال نوستالژی دوران کودکی خود در دهه ۹۰ میلادی بودند. لباسهای ورزشی گشاد، شلوارهای بگ و تیشرتهای گرافیکی دوباره ترند شدند.
ماجرای کفشهای Dad Shoes، بخشی جداییناپذیر از این بسته نوستالژیک بود که یک بازگشت موفق را تضمین کرد.
چگونه “Dad Shoes” را در استایل امروزی پوشید؟
موفقیت در پوشیدن این کفشها، در برقراری تعادل است. این کفشها خودشان بیانیه اصلی استایل شما هستند، بنابراین بقیه لباسها باید ساده و متعادل باشند تا ظاهر شما شلوغ و نامرتب نشود:
- قانون تعادل حجم: به دلیل حجیم بودن کفش، بهترین گزینه شلوارهای فیت (Slim-fit)، شلوارهای راسته کوتاه (Cropped Trousers) یا شلوارهای گشاد با قد مناسب هستند که روی کفش جمع نشوند. از پوشیدن شلوارهای بگ گشاد که روی کفش میریزند، خودداری کنید.
- کنتراست در جنس: برای جلوگیری از ظاهر واقعاً قدیمی، کفشهای حجیم را با جنسهای مدرنتر و رسمیتر مانند پشم، پارچههای ضخیم و پلیورهای ساده ست کنید.
- سادگی در رنگ: اگر کفش شما چند رنگ و شلوغ است (مانند اکثر مدلهای Dad Shoes)، بقیه لباسها را تک رنگ یا با رنگهای خنثی (مشکی، سفید، خاکستری، بژ) انتخاب کنید.
کفش، شوخی با مد
ماجرای Dad Shoes، یک پدیده موقتی نبود؛ بلکه یک تغییر پارادایم در صنعت کفش بود. این روند ثابت کرد که مد، همیشه در حال تکرار، تفسیر مجدد و شوخی با خود است. کفشهایی که زمانی به دلیل کاربردی بودن و راحتیشان مورد تمسخر قرار میگرفتند، حالا به نماد آگاهی از مد و جسارت تبدیل شدهاند.
این کفشها نه تنها راحتی را به استایل روزمره بازگرداندند، بلکه تعریف ما از زیبایی در کفش را تغییر دادند: در عصر جدید، راحتی و کاربردی بودن میتواند گرانترین و جذابترین ترند باشد.
